Hanuman Chalisa gave Distance of Sun from Earth to the World

The Hanuman Chalisa was composed by the poet-saint Goswami Tulsidas in the 16th century. While the exact year isn’t recorded in historical documents, tradition holds that Tulsidas composed it during his lifetime (1511–1623 CE) in the Awadhi language. [1, 2, 3]
Here is some historical context regarding its composition:
  • Historical Era: The 16th-century poet-saint lived during the reign of Mughal Emperors, with tradition often citing his imprisonment by Emperor Akbar.
  • Etymology: The hymn is named “Chalisa” because it consists of 40 (chalis) poetic verses.
  • Language: It was written in the Awadhi dialect, a vernacular language of the Gangetic plains. [1, 2, 3, 4]

The secret of universe told in Hanuman chalisa is the distance mentioned between the Sun 🌞 and Earth 🌎; which is approximately equal to that is portrayed by current modern era science.

जुग सहस्त्र योजन पर भानु लिल्हो ताहि मधुर फल मानु

One yug = 12000 years as per Vedic system

One sahastra = 1000

One yojan = 8 miles

Total = 12000 * 1000 * 8 = 96 millions miles which is same as distance between sun and earth
96000000*1.6 km=153600000 km (153.6 million kilometers).

But it is astonishing that Tulasidasa mentioned the distance to this level of accuracy as early as in 16th century when the Western astronomers, with the help of a telescope, were trying to figure out the distance.

Does this mean that someone somewhere stole this calculation from the Hanuman Chalisa and presented it to the world as their own calculation of the distance? Like this statement : “Jerome Lalande1761Computed the first accurate distance: 153 million km (within 3% of modern value) “

Hanuman Chalisa Lyrics in Hindi

॥ दोहा ॥

श्रीगुरु चरन सरोज रज, निज मनु मुकुरु सुधारि।
बरनऊं रघुबर बिमल जसु, जो दायकु फल चारि॥

बुद्धिहीन तनु जानिके, सुमिरौं पवन-कुमार।

बल बुद्धि बिद्या देहु मोहिं, हरहु कलेस बिकार॥

॥ चौपाई ॥

जय हनुमान ज्ञान गुन सागर। जय कपीस तिहुं लोक उजागर॥

रामदूत अतुलित बल धामा। अंजनि-पुत्र पवनसुत नामा॥

महाबीर बिक्रम बजरंगी। कुमति निवार सुमति के संगी॥
कंचन बरन बिराज सुबेसा। कानन कुंडल कुंचित केसा॥

हाथ बज्र औ ध्वजा बिराजै। कांधे मूंज जनेऊ साजै॥
संकर सुवन केसरीनंदन। तेज प्रताप महा जग बन्दन॥

विद्यावान गुनी अति चातुर। राम काज करिबे को आतुर॥
प्रभु चरित्र सुनिबे को रसिया। राम लखन सीता मन बसिया॥

सूक्ष्म रूप धरि सियहिं दिखावा। बिकट रूप धरि लंक जरावा॥
भीम रूप धरि असुर संहारे। रामचंद्र के काज संवारे॥

लाय सजीवन लखन जियाये। श्रीरघुबीर हरषि उर लाये॥
रघुपति कीन्ही बहुत बड़ाई। तुम मम प्रिय भरतहि सम भाई॥

सहस बदन तुम्हरो जस गावैं। अस कहि श्रीपति कंठ लगावैं॥
सनकादिक ब्रह्मादि मुनीसा। नारद सारद सहित अहीसा॥

जम कुबेर दिगपाल जहां ते। कबि कोबिद कहि सके कहां ते॥
तुम उपकार सुग्रीवहिं कीन्हा। राम मिलाय राज पद दीन्हा॥

तुम्हरो मंत्र बिभीषन माना। लंकेस्वर भए सब जग जाना॥
जुग सहस्र जोजन पर भानू। लील्यो ताहि मधुर फल जानू॥

प्रभु मुद्रिका मेलि मुख माहीं। जलधि लांघि गये अचरज नाहीं॥
दुर्गम काज जगत के जेते। सुगम अनुग्रह तुम्हरे तेते॥

राम दुआरे तुम रखवारे। होत न आज्ञा बिनु पैसारे॥
सब सुख लहै तुम्हारी सरना। तुम रक्षक काहू को डर ना॥

आपन तेज सम्हारो आपै। तीनों लोक हांक तें कांपै॥
भूत पिसाच निकट नहिं आवै। महाबीर जब नाम सुनावै॥

नासै रोग हरै सब पीरा। जपत निरंतर हनुमत बीरा॥
संकट तें हनुमान छुड़ावै। मन क्रम बचन ध्यान जो लावै॥

सब पर राम तपस्वी राजा। तिन के काज सकल तुम साजा॥
और मनोरथ जो कोई लावै। सोइ अमित जीवन फल पावै॥

चारों जुग परताप तुम्हारा। है परसिद्ध जगत उजियारा॥
साधु-संत के तुम रखवारे। असुर निकंदन राम दुलारे॥

अष्ट सिद्धि नौ निधि के दाता। अस बर दीन जानकी माता॥
राम रसायन तुम्हरे पासा। सदा रहो रघुपति के दासा॥

तुम्हरे भजन राम को पावै। जनम-जनम के दुख बिसरावै॥
अन्तकाल रघुबर पुर जाई। जहां जन्म हरि-भक्त कहाई॥

और देवता चित्त न धरई। हनुमत सेइ सर्ब सुख करई॥
संकट कटै मिटै सब पीरा। जो सुमिरै हनुमत बलबीरा॥

जै जै जै हनुमान गोसाईं। कृपा करहु गुरुदेव की नाईं॥
जो सत बार पाठ कर कोई। छूटहि बंदि महा सुख होई॥

जो यह पढ़ै हनुमान चालीसा। होय सिद्धि साखी गौरीसा॥
तुलसीदास सदा हरि चेरा। कीजै नाथ हृदय मंह डेरा॥

॥ दोहा ॥

पवन तनय संकट हरन मंगल मूरति रूप।

राम लखन सीता सहित हृदय बसहु सुर भूप॥

Hanuman Chalisa in Hin-glish

 

॥ Doha ॥

Shri Guru Charan Saroj raj, Nija manu Mukura sudhari।

Baranau Raghuvar Bimal Jasu, Jo Dayaku Phala Chari॥

Budheeheen Tanu Jannike, Sumiro Pavan Kumara।
Bal Buddhi Vidya Dehoo Mohee, Harahu Kalesh Vikaar॥

 

॥ Chaupai ॥

Jai Hanuman gyan gun sagar । Jai Kapis tihun lok ujagar ॥

Ram doot atulit bal dhama । Anjani putra Pavan sut nama ॥

Mahabir vikram Bajrangi । Kumati nivar sumati Ke sangi ॥
Kanchan varan viraj subesa । Kanan Kundal Kunchit Kesha ॥

Hath Vajra Aur Dhwaja Viraje । Kaandhe moonj janeu saaje ॥
Sankar suvan kesri Nandan । Tej prataap maha jag vandan ॥

Vidyavaan guni ati chatur । Ram kaj karibe ko aatur ॥
Prabhu charitra sunibe ko rasiya । Ram Lakhan Sita man Basiya ॥

Sukshma roop dhari Siyahi dikhava । Vikat roop dhari lank jalava ॥
Bhim roop dhari asur sanhare । Ramachandra ke kaj sanvare ॥

Laye Sanjivan Lakhan Jiyaye । Shri Raghuvir Harashi ur laye ॥
Raghupati Kinhi bahut badai । Tum mama priya Bharat-hi-sam bhai ॥

Sahas badan tumharo yash gaave । As kahi Shripati kanth lagaave ॥
Sankadhik Brahmaadi Muneesa । Narad Sarad sahit Aheesa ॥

Yam Kuber Dikpaal Jahan te । Kavi kovid kahi sake kahan te ॥
Tum upkar Sugreevahin keenha । Ram milaye rajpad deenha ॥

Tumhro mantra Vibheeshan maana । Lankeshwar Bhaye Sab jag jana ॥
Yug sahasra yojan par Bhanu । Leelyo tahi madhur phal janu ॥

Prabhu mudrika meli mukh mahee । Jaladhi langhi gaye achraj nahee ॥
Durgam kaj jagat ke jete । Sugam anugraha tumhre tete ॥

Ram duwaare tum rakhvare । Hot na agya binu paisare ॥
Sab sukh lahai tumhari sarna । Tum rakshak kahu ko darna ॥

Aapan tej samharo aapai । Teenon lok hank te kanpai ॥
Bhoot pisaach Nikat nahin aavai । Mahavir jab naam sunavai ॥

Nase rog harae sab peera । Japat nirantar Hanumat beera ॥
Sankat se Hanuman chhudavai । Man Kram Vachan dhyan jo lavai ॥

Sab par Ram tapasvee raja । Tin ke kaj sakal Tum saja ॥
Aur manorath jo koi lavai । Soi amit jeevan phal pavai ॥

Charon jug partap tumhara । Hai parsiddh jagat ujiyara ॥
Sadhu Sant ke tum Rakhware । Asur nikandan Ram dulare ॥

Ashta siddhi nav nidhi ke data । As var deen Janki mata ॥
Ram rasayan tumhare pasa । Sada raho Raghupati ke dasa ॥

Tumhare bhajan Ram ko pavai । Janam janam ke dukh bisraavai ॥
Antkaal Raghuvar pur jayee । Jahan janam Hari Bhakt Kahayee ॥

Aur Devta Chitt na dharahin । Hanumat sei sarv sukh karahin ॥
Sankat kate mite sab peera । Jo sumirai Hanumat Balbeera ॥

Jai Jai Jai Hanuman Gosain । Kripa Karahun Gurudev ki nayin ॥
Jo shat bar path kare koi । Chhutahin bandi maha sukh hoi ॥

Jo yeh padhe Hanuman Chalisa । Hoye siddhi saakhi Gaureesa ॥
Tulsidas sada hari chera । Keejai Nath Hriday mahn dera ॥

॥ Doha ॥

Pavan Tanay Sankat Harana, Mangala Murati Roop ।

Ram Lakhan Sita Sahita, Hriday Basahu Soor Bhoop ॥